In de woestijn bij Solitaire

geschreven door Pim op

Tussen Walvisbaai en Windhoek ligt een oase voor de roadtripper. Midden in de woestijn is een tankstation, waaromheen een gehucht is ontstaan dat bekend staat om twee onmisbare zaken: diesel en appeltaart. Dit is Solitaire.

Goed, die appeltaart is niet noodzakelijk, dat is water op deze plaats toch eerder. Hij is wel heel lekker. De lokale bakkerij heeft allerlei lekkernijen in de vitrine. Beslist een tussenstop waard dus. Heeft geeft je gelijk de gelegenheid om te proeven van de geschiedenis van Solitaire.

Moose McGregors Desert Bakery in Solitaire

Ton van der Lee schreef er een mooi boek over: Solitaire (Bol.com). Het is zijn verhaal van hoe hij hier verzeild raakte, over de charme én wreedheid van deze plek. Want wat heeft de mens te zoeken op deze plek in de Namib, de woestijn waarvan de naam letterlijk uitgestrekte ruimte betekent. Diesel dus. En een plek om te eten en slapen.

Oude pomp tussen cactussen in Solitaire

Vanuit Solitaire kun je naar verschillende mooie plaatsen. Ten zuiden is de Sossusvlei, waar we naartoe gaan voor een paar dagen. Verder zuid willen we niet, dus we kiezen de weg terug naar Solitaire en overnachten er nogmaals, nu niet op de camping, maar in één van de keurige kamers die er ook zijn bij Solitaire Guest Farm. Ons ‘resort’ in de reis door Namibië, met een zwembad en goed eten. Er is een wilde kudu die hier ook graag verblijft en één avond krijgen we zelfs bezoek van een bruine hyena.

Solitaire Guest Farm

We kunnen er daarna toch niet omheen dat er niet heel veel te beleven is in Solitaire. We gaan nog eens naar de winkel en bakker en kopen wat lekkers voor we onze weg vervolgen. We lopen nog een keer een rondje over de pittoresk aangeklede parkeerplaats (want veel meer kan je het niet noemen) en vervolgen dan onze weg richting de Spreetshoogte pas.

Uitzicht op de weg naar Solitaire vanaf de Spreetshoogte pas