Milford Sound

geschreven door Pim op

Doel van de roadtrip naar Milford Sound is een boottrip over het water dat in de enorme geul is gelopen die uitgeslepen is door de onvoorstelbaar grote gletsjer die hier ooit huis heeft gehouden.

Er moeten gelijk een paar dingen rechtgezet. Een ‘sound’ is per definitie uitgeslepen door een rivier. Eigenlijk is Milford Sound daarom een fjord; uitgeslepen door een gletsjer. Dit geldt ook voor de 13 andere sounds in de regio; allemaal fjorden. De Engelse ontdekkers (voor veel sounds de legendarische James Cook, die echter alleen twee keer aan Milford Sound voorbijvoer omdat dit fjord moeilijk te zien is vanaf zee) kenden destijds het onderscheid niet. Ze corrigeerden zich later door de hele regio dan maar Fiordland te noemen. Met een i…foutje!

Belangrijker, en niet één maar vijf keer benoemt door de gids, is het weer dat we treffen: een uitzonderlijk zonnige dag. Die zijn zeldzaam in Milford Sound. We zien alles tegen een zo’n beetje strakblauwe lucht. Sommige watervallen zijn daarom wat verminderd in kracht. Het is moeilijk voor te stellen hoeveel water er normaal naar beneden komt.

DSC_7232

Er is wel meer moeilijk voor te stellen in Milford Sound. Dat de gletsjer ooit 2000 meter hoog was, is eigenlijk onvoorstelbaar. De watervallen die die over de rotsen komen lijken daarom in verhouding klein, maar zijn meestal tientallen, soms honderden, meters hoog. Behalve de kleinste, die is ‘maar’ drie meter hoog. In veel andere landen genoeg voor een bezienswaardigheid.

DSC_7180

De rotswanden, waartussen de gletsjer zich een weg naar zee gebaand heeft, zijn supersteil. ‘The Overhang’ is zo steil dat hij het zicht ontneemt op niet minder dan 600 meter berg dat er nog boven ligt. Dat terwijl de klif zelf al oog genoeg is om vanaf te basejumpen, al is maar één iemand zo gek geweest om dat ook te doen.

DSC_7183

Wij staan op de boeg van het schip en laten alles aan ons voorbijkomen. Rotsen, watervallen, bomen die zich bij gebrek aan veel grond (laat staan vlakke grond) aan elkaar ‘vasthouden’ met een vlechtwerk van wortels en om uit de schaduw van de rotsen te komen vrijwel horizontaal groeien; het is nog steeds onwerkelijk als we weer aan de kant staan en na een laatste blik op het fjord weer terugrijden richting Te Anau.

DSC_7199